fa تأثیر چند جدایه تریکودرما و ریزوباکتر در مهار عامل پژمردگی فوزاریومی طالبی ایمنی زیستی Biosafety پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:10pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" romans="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">با توجه به اهمیت مهار زیستی بیمارگرهای گیاهی، تحقیق حاضر به منظور یافتن آنتاگونیست‌هایی با خاصیت بازدارندگی روی عامل پژمردگی فوزاریومی طالبی </span></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">(FOM) <i>Fusarium oxysporum</i> f<i>. </i>sp<i>. melonis</i></span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> اجرا شد. ابتدا در شرایط آزمایشگاهی اثر بازدارندگی چهار جدایه تریکودرما شامل </span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">harzianum </span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Tr3</span></b><b><i> </i></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Trichoderma</span></i></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">، </span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. harzianum</span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times=""> 2</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">، </span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. longibrachiatum</span></i></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> و</span></b><b> </b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. asperellum </span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Tr14</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> و 52 باکتری جدا شده از فراریشه گیاه تلخ‌بیان روی </span></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">FOM</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> بررسی شد. براساس نتایج سه جدایه تریکودرما و دو جدایه باکتری (</span></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">B1</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> و </span></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">B2</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">) انتخاب و به همراه باکتری</span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Bacillus</span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times=""> <i>subtilis</i> MCC0067<i> </i></span></b><b><i>&nbsp;</i></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">ازنظر پتانسیل مهار بیماری پژمردگی فوزاریومی طالبی و تأثیر روی ویژگی‌های رشدی گیاه در گلخانه ارزیابی شدند. جدایه‌ها به صورت بذرمال و اضافه شدن در خاک استفاده شدند. در بررسی‌های آزمایشگاهی، در آزمون کشت متقابل، درصد بازدارندگی جدایه‌های تریکودرما به‌طور تقریبی از 62 تا 75 درصد و بازدارندگی جدایه‌های باکتری منتخب از 46 تا60 درصد متغیر بود. در شرایط گلخانه جدایه‌های آنتاگونیست‌ قادر به ممانعت از وقوع بیماری پژمردگی فوزاریومی روی طالبی نبودند ولی باعث تاخیر در شروع بیماری و کندتر شدن روند پیشروی شدند. در زمان‌ 40 روز بعد از کشت شدت بیماری در تیمارهای حامل</span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. harzianum </span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Tr3 </span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">&nbsp;و </span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. longibrachiatum</span></i></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> به طور معنی‌دار کمتر از سایرین بود. آنتاگونیست‌ها تأثیر معنی‌داری در افزایش طول ریشه نداشتند ولی باعث افزایش حجم ریشه شدند. تاثیر آن‌ها در سایر شاخص‌های رشدی متفاوت بود. به‌طور کلی، در افزایش شاخص‌های رشدی، باکتری </span></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">B2</span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> و در مهار </span></b><b><span b="" lang="AR-SA" style="font-family:" zar="">بیماری ‌در گلخانه </span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">قارچ‌های</span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. harzianum </span></i></b><b><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">Tr3 </span></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar="">&nbsp;و </span></b><b><i><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">T. longibrachiatum</span></i></b><b><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""> موثرترین تیمارها بودند.</span></b></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:10pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" romans="" style="font-family:" times=""><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Regarding the importance of biological control of plant pathogens, the present research was aimed to find antagonists with inhibitory effects on the causal agent of Cantaloupe Fusarium wilt, <i>Fusarium</i> <i>oxysporum</i> f. sp. <i>melonis</i> (FOM). At first, the inhibitory effect of four isolates of <i>Trichoderma</i> (including <i>Trichoderma</i> <i>harzianum </i>Tr3, <i>T</i>. <i>harzianum </i>2, <i>T</i>. <i>longibrachiatum</i> and <i>T</i>. <i>asperellum </i>Tr14) and 52 bacteria (isolated from rhizosphere of <i>Sophora alopecuroides</i>( against FOM was investigated in laboratory conditions. Based on the results, three isoaltes of <i>Trichoderma</i> and two bacterial isolates (B1 and B2) were selected and along with <i>Bacillus</i> <i>subtilis</i> <st1:stockticker w:st="on">MCC</st1:stockticker>0067 were assayed in green house experiments. The antagonists were applied on seed and in the soil and their potential for control of Cantaloupe Fusarium wilt and plant growth promotion were evaluated. In dual culture assay, the growth inhibition percentage of <i>Trichoderma</i> isoaltes varied from 62 to 75% and of bacterial isoaltes varied from 46 to 60%. In greenhouse conditions, the antagonist isolates were not able to prevent the incidence of Fusarium wilt disease on cantaloupe; but they delayed the onset of the disease and reduced disease progression. In 40 days after planting, the disease severity in <i>T</i>. <i>harzianum</i> Tr3 and <i>T</i>. <i>longibrachiatum</i> treatments was significantly lower than the others. The antagonists had no significant effect on increasing root length but they triggered an increase in root volume. Their effect on other indices was different. In general, B2 and the isolates of <i>T</i>. <i>harzianum </i>Tr3 and <i>T. longibrachiatum</i> treatmens were the most effective treatments in increasing growth indices and in control of disease, respectively.</span></span></span></span></span></div> آنتاگونیست, بازدارندگی از رشد, شدت بیماری, مهار زیستی Antagonist, Biocontrol, Disease severity, Growth inhibition 81 94 http://gebsj.ir/browse.php?a_code=A-10-459-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Ghazavi Esfahani مریم قضاوی اصفهانی maryam.ghazavi1358@gmail.com 10031947532846005219 0009-0006-6163-8130 No Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Iran بیماری شناسی گیاهی گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران Fatemeh Yousefi Kopaei فاطمه یوسفی کوپائی yousefi@sku.ac.ir 10031947532846005220 10031947532846005220 Yes Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Iran گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران Maram Mirtalebi مریم میرطالبی mirtalebi_kn@yahoo.com 10031947532846005221 0009-0003-9351-7585 No Department of Plant Protection, College of Agriculture, Shiraz University گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز