گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، ایران ، dorani@tabrizu.ac.ir
چکیده: (64 مشاهده)
اینترفرونها به ویژه اینترفرون آلفای انسانی از جمله پروتئینهایی هستند که ارزش درمانی و اقتصادی بالای آنها باعث شده تا محققین به دنبال تولید اینترفرونها از منابع دائمی، ایمن و ارزان مثل گیاهان برآیند. این پژوهش با هدف بررسی امکان تولید اینترفرون آلفای انسانی در گیاه گوجه فرنگی انجام شد. بدین منظور برخی عوامل موثر در انتقال ژن اینترفرون آلفای انسانی (HU-IFN-α)به گوجه فرنگی از قبیل نوع ریزنمونه (کوتیلدون و هیپوکوتیل)،غلظت آگروباکتریوم(1 و 8/0 ،6/0 ،4/0 ،2/0=OD600nm)، مدت زمان تلقیح (5،10، 15، 20 و 25 دقیقه)، مدت زمان همکشتی (1،2، 3 و 4 روز)و غلظتهای مختلف آنتیبیوتیک هیگرومایسین (صفر، 5/7، 10، 15 و 20 میلیگرم در لیتر) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد، ریزنمونه کوتیلدون به عنوان مناسبترین ریزنمونه و غلظت 15 میلیگرم در لیتر هیگرومایسین به عنوان غلظت مؤثر آنتیبیوتیک در تراریختی گوجه فرنگی معرفی شدند. همچنین بیشترین میزان تراریختی ریزنمونههای گوجه فرنگی در غلظت آگروباکتریوم 6/0 =OD600nm و مدت زمان تلقیح 20 دقیقه و مدت زمان همکشتی سه روز مشاهده شد. در نهایت آنالیز مولکولی گیاهان تراریخته احتمالی با استفاده از روش PCR و آغازگرهای اختصاصی، حضور ژن اینترفرون آلفای انسانی را در گیاهان تراریخته تایید کرد.
Mehrizadeh V, Dorani E. Transformation of human IFN-α (HU-IFN-α) gene to Urmia cultivar of tomato using Agrobacterium tumefaciens. gebsj 2025; 14 (1) : 7 URL: http://gebsj.ir/article-1-520-fa.html
مهری زاده وحید، دورانی ابراهیم. انتقال ژن اینترفرون آلفای انسانی (HU-IFN-α) به گوجه فرنگی رقم ارومیه با استفاده از آگروباکتریوم تومفاشینس. مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی. 1404; 14 (1)
