استادیار بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکزتحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران ، mahboobehsharifi67@yahoo.com
چکیده: (106 مشاهده)
مگس میوه مدیترانهایCeratitis capitata(Wiedemann) به دلیل پلی فاژی و توانایی تهاجمی بالا در بین مخربترین آفات در سراسر جهان شناخته میشود. در این پژوهش سعی شد تا با دادههای بهدست آمده از شکار تلهها، نوسان جمعیت در باغات مختلف مشخص شده و زمان صحیح سمپاشی تعیین گردد تا با کمترین تعداد دفعات سمپاشی، بالاترین کارایی بدست آید. این پژوهش شامل دو آزمایش است که عبارتند از آزمایش اول کارایی تلههای بطری و مکفیل به همراه جلب کنندههایی نظیر پروتئین هیدرولیزات، سراتینکس و پارافرومون جنسی تری مدلور و در آزمایش دوم کارایی آفتکشهای مالاتیون و دلتامترین به تنهایی و یا همراه با پروتئین هیدرولیزات در کنترل این آفت بررسی شد. طرح آزمایشی در قالب بلوک کامل تصادفی اجرا شد. نتایج این مطالعه نشان میدهد که تله مکفیل به همراه جاذب تریمدلور نسبت به سایر تلهها و جاذبها کارایی بهتری داشته است. بررسی نمودار نوسانات جمعیت آفت روی درخت انجیر نشاندهنده شش پیک جمعیتی است. بررسی نوسانات جمعیت بر روی نارنگی ژاپنی، خرمالو و پرتقال یافا مشخص کرد که سه پیک برای این آفت وجود دارد که با همدیگر همپوشانی دارد. نتایج نشان داد که ترکیب حشرهکش+ پروتئین عملکرد بالاتری دارد. همچنین دلتامترین + پروتئین هیدرولیزات چهارده روز بعد از سمپاشی، بالاترین درصد کارایی را دارد. بنابراین میتوان نتیجهگیری کرد که پایش منظم باغات با استفاده از تله مکفیل به همراه جاذب تریمدلور بهمنظور تعیین زمان محلولپاشی مرحله نخست مدیریت این آفت و در گام بعدی محلولپاشی با حشرهکش دلتامترین به همراه پروتئین هیدرولیزات جمعیت این آفت را در باغات آلوده، به شدت کاهش میدهد.
Sharifi M, Mansouri Razi D, GHaderi K, Rezaee M. Evaluation of the effectiveness of various types of traps and common insecticides on Mediterranean fruit fly population fluctuations in orchards of Golestan province. gebsj 2024; 13 (2) : 11 URL: http://gebsj.ir/article-1-527-fa.html
شریفی محبوبه، منصوری رضی داریوش، قادری کورش، رضایی مریم. ارزیابی کارایی انواع تلهها و حشره کشهای متداول روی نوسانات جمعیت مگس میوه مدیترانهای در باغات استان گلستان. مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی. 1403; 13 (2)
