گروه بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان ، tarinejad@yahoo.com
چکیده: (5558 مشاهده)
بهینه سازی کشت بافت در گندم برای فرآیند انتقال ژن یا کشت سوسپانسیون سلولی امری ضروری است. به منظور بهینه سازی کشت بافت، چهار لاین گندم به نامهای C-D-4, C-D-6, C-D-8, C-D-9، استفاده شد. آزمایش در قالب فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. قابلیت کالوسزایی و باززایی لاینهای تحت تیمارهای مختلف تنظیم کننده های رشد مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای کالوسزایی از محیط کشت ML1G1 حاوی سه سطح اکسین از نوع توفوردی ( 2، 4/2 و 3 میلیگرم در لیتر) و برای باززایی از محیط کشت MS وN6 حاوی سطوحی از هورمونهای NAA، BAP و Kin استفاده شد. با توجه به معنیدار بودن اثر متقابل لاین در تیمارهای مختلف هورمونی، نتایج نشان داد که بیشترین میزان کالوسزایی مربوط به لاین C-D-9 (82%(و سطح 4/2 میلیگرم در لیتر توفوردی با میانگین (60%) بود. از نظر القاء کالوس جنین زا، محیط کشت ML1C2 که حاوی 250 میلیگرم در لیتر نیترات نقره بود، بیشترین درصد جنین زایی را در لاینهای C-D-9 و C-D-8 تولید نمود. بیشترین درصد شاخه زایی 62/29% برای لاین C-D-9 در محیط کشت N6(6) حاوی mg/l IAA1 + mg/l BA1 به دست آمد.
Gholami A A, Tarinejad A. Callus induction and regeneration of bread wheat lines from coleoptile explants. Genetic Engineering and Biosafety Journal 2017; 5 (2) :101-112 URL: http://gebsj.ir/article-1-138-fa.html
غلامی علی اکبر، تاری نژاد علیرضا. کالوسزایی و باززایی لاین های گندم نان از ریزنمونه های کولئوپتیلی. مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی. 1395; 5 (2) :101-112