|
تاثیر مهار اینترلوکین 6 به همراه داروی دوکسوروبیسین بر بیان ژنهای BIM, BAX, Bcl-2
|
مهسا نیکدل خسروشاهی    ، سیمین نامور اغداش* ، فرهاد جدبدی نیارق |
| گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران ، siminnamvar2@gmail.com |
|
|
چکیده: (613 مشاهده) |
سرطان سینه شایعترین نوع سرطان در زنان میباشد. با وجود درمانهای در دسترس مانند شیمیدرمانی، همچنان در هر سال افراد زیادی در سراسر جهان، جان خود را بر اثر این بیماری از دست میدهند که دلیل اصلی آن، مقاومت دارویی در سلولهای توموری سینه و برگشت مجدد تومور میباشد. همچنین عوارض جانبی ناشی از داروهای شیمیدرمانی در برخی موارد، بسیار شدید بوده و باید با روشهای مختلف مانند درمان ترکیبی و استفاده از درمانهای هدفمند، مقدار مورد نیاز این داروها کاهش یابد. سایتوکاین اینترلوکین 6(IL-6) یکی از مولکولهایی است که در پیشرفت سرطان سینه و تقویت مقاومت دارویی در سلولهای توموری سینه نقش زیادی دارد و مهار آن میتواند در درمان این بدخیمی کمک کننده باشد. دوکسوروبیسین (DOX) یکی از داروهای شیمیدرمانی رایج میباشد که با تداخل در همانندسازی و رونویسی DNA از پیشرفت تومور جلوگیری میکند. در مطالعه حاضر از نانوذرات کیتوزان لاکتات (CL) برای تحویل همزمان DOX و مولکول RNA کوچک مداخلهگر (siRNA) ضد IL-6 به سلولهای سرطان سینه موشی 4T1 استفاده شد. نانوحاملها از دارو در برابر تخریب محافظت کرده و باعث افزایش نیمه عمر آن در جریان خون و نیز افزایش حلالیت داروهای آبگریز می شوند. همچنین این حاملها با هدفگیری خاص تومور باعث افزایش غلظت دارو در محل تومور و نیز کاهش سمیت داروها برای سایر سلولهای طبیعی بدن میشوند. نانوذرات CL به روش«ژل شدن یونی» تولید شدند. این نانوذرات در فرمولاسیونهای CL، CL+DOX، CL+siRNA و CL+DOX+siRNA و همچنین DOX به صورت آزاد، به سلولهای رده 4T1کشت داده شده، منتقل شدند. سپس، اثرهای آنها بر روی این رده سلولی بررسی شد. نتایج بدست آمده از این پژوهش با استفاده از RT-PCR نشان داد که فرمول CL+DOX+siRNA بیشترین اثر مهاری را بر روی سلولهای سرطانی 4T1، درمقایسه با کاربرد جداگانهی هریک از نانوذرات حاوی siRNA و DOX و نیز DOX به صورت آزاد، دارد. زیرا سبب افزایش معنی دار mRNA ژن های BIM, BAX می شود که محصولات این ژن ها پیش برنده آپوپتوز هستند. همچنین سبب کاهش معنی دار mRNA ژن Bcl-2 می شود که محصول این ژن خاصیت ضد آپوپتوزی دارد. بنابراین براساس این نتایج میتوان گفت که نانوذرات CL بارگیری شده با DOX و siRNA ضد IL-6، احتمال دارد بتواند به عنوان یک روش موثر در درمان سرطان سینه مورد توجه قرار گیرد.
|
|
| واژههای کلیدی: سرطان سینه، اینترلوکین 6، RNA کوچک مداخلهگر، دوکسوروبیسین، رده سلولی 4T1 |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصی متفرقه
دریافت: 1403/10/8 | پذیرش: 1403/12/11 | انتشار: 1404/6/13
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
